Q Harfi ile başlayan terimler

İlahi takdir ve kader — Allah'ın her şeyi bildiğine, yazdığına, dilediğine ve yarattığına iman; imanın altıncı şartı.

En eski ve en yaygın tarîkatlardan biri; Bağdatlı Abdülkâdir Geylânî'nin (ö. 1166) öğretilerine dayanır.

İslam mahkemesinde, anlaşmazlıkları çözmek ve adaleti uygulamak için mezhebinin hükümlerini tatbik eden hâkim.

Kahve; Müslüman dünyasında doğmuş ve Yemen'den yayılmıştır; helal olup olmadığı erken âlimlerce tartışılmış, sonra geniş kabul görmüştür.

Manevî kalp — tasavvufta imanın, idrakin merkezi ve Allah'ın nurunun alındığı yer. Onun arındırılması yolun temel gayesidir.

Yankılama — beş özel harf (kâf, tâ, bâ, cîm, dâl) sâkin olduğunda telaffuz edilirken oluşan hafif sıçrama veya titreşim sesi.

Tecvid kurallarına hâkim, Kuran'ı güzellikle okuyan usta okuyucu. Meşhur kârîler ahenkli ve dakik kıraatleriyle tanınır.

Yalnızca anaparası geri ödenen, faizsiz ve iyilik amaçlı borç; Kuran'da teşvik edilen bir hayır.

Fıkhın küllî kaideleri — "işler niyetlere göredir" gibi, birçok hükmü özetleyen genel ilkeler.

Namaz kılarken yönelinen, Kuran 2:144 ile belirlenmiş Mekke'deki Kâbe yönü. Başlangıçta Mescid-i Aksâ'ya yönelinirken, hicretin 2. yılında Kâbe'ye çevrilmiştir.

Kuran'ın sahih kıraat çeşitleri — küçük telaffuz farklarıyla nakledilen, hepsi Hz. Peygamber (s.a.v.)'e ulaşan on okuma tarzı. Hafs en yaygınıdır.

Namazda Fatiha ve diğer ayetlerin okunduğu ayakta durma rüknü; gücü yetenler için farzdır.

Kıyâmet Günü — bütün yaratılışın diriltilip toplanacağı, Allah'ın huzurunda hesaba çekileceği ve Cennet ya da Cehennem ile karşılığını göreceği gün. İslam imanının temel bir esasıdır.

Kıyas — Kuran veya Sünnet'teki bilinen bir hükmü, aynı illeti paylaşan yeni bir meseleye uygulamak. İslam hukukunun dördüncü kaynağı.

İslam'da inşa edilen ilk mescid; Medine'nin kenarındadır. Peygamber, orada iki rekât namazın bir umre sevabına denk olduğunu söylemiştir.

Yaygın bir musibet sırasında farz namazlarda okunan, Müslüman ümmet için Allah'ın yardımını dileyen özel dua.